Trattoria L'avvolgibile

Πήγαμε με την οικογένεια την άλλη βραδιά, παρασυρμένοι από τις διαδικτυακές κατατάξεις που τοποθετούν το carbonara τους ανάμεσα στα καλύτερα της Ρώμης. Θέλαμε να το επαληθεύσουμε.

Το μαγαζί είναι μικρό, στυλ ρετρό, χωρίς περιττές διακοσμήσεις. Ευγενικό σερβίς, ατμόσφαιρα αληθινής ταβέρνας. Ξεκινάμε με τα ορεκτικά: καλό supplì, γεμάτο με ντομάτα και βασιλικό που κόβει, μόνο που η σάρωση ήταν μαλακή. Κρίμα. Το άνθος κολοκύθης όμως, δεν έχει κάτι να πει κανείς.

Φτάνουμε στα πρώτα πιάτα, που είναι το δυνατό σημείο. Το carbonara είναι πολύ καλό, κρεμώδες, άφθονο και καλά κατεργασμένο guanciale. Αλλά. Τα σπαγέτι ήταν λίγο πολύ μαγειρεμένα για τα δικά μου γούστα, και υπήρχε αυτή η όξινη νότα του πιπεριού που μετά από λίγο κούραζε. Ας πούμε ότι είναι καλό αλλά βελτιώσιμο, όχι το καλύτερο της Ρώμης όπως λένε.

Έκπληξη: η amatriciana ήταν ακόμα καλύτερη. Φορτωμένη, νόστιμη, ισορροπημένη. Αυτή μου άρεσε πραγματικά. Η γυναίκα μου πήρε fettuccine με αγκινάρες, guanciale και pecorino και μου έδωσε να δοκιμάσω λίγο: και αυτά ήταν εξαιρετικά.

Φτάνουμε στη καταστροφή: το tiramisu με 7 ευρώ. Ένα τούβλο pandispagna με ίχνη, αχ, ίχνη κρέας. Για ένα τέτοιο μαγαζί είναι αμηχανευτικό.

Λεπτομέρεια καλή: ο καφές φτάνει με τη moka στο τραπέζι. Καθαρό vintage.

Συνοψίζοντας, για τα πρώτα πιάτα θα επέστρεφα αύριο. Για τα υπόλοιπα, ας το αφήσουμε, ειδικά και επειδή οι τιμές δεν είναι από δημοτική ταβέρνα. 34 ευρώ ανά άτομο στο τέλος, που για κορυφαία πρώτα πιάτα μπορεί να σταθεί, αλλά μην ζητάτε γλυκά.