Επισκέψεις Mr. Foodoso στο Flavio Al Velavevodetto

Δεύτερη φορά στον Φλάβιο στο Velavevodetto, στην Testaccio. Και μόνο αυτό λέει πολλά.

Ας ξεκινήσουμε από τα tonnarelli cacio e pepe, γιατί θα ήταν έγκλημα να μην το κάνουμε. Σχεδόν τέλεια. Η κρέμα είχε τη σωστή συνοχή, εκείνο το μεταξένιο κάτι που είτε βγαίνει είτε δεν βγαίνει, και εδώ βγαίνει. Ίσως να λείπει λίγο πιπέρι, αλλά ψάχνουμε πραγματικά για τα σκατά στο αυγό. Το μόνο «ελάττωμα» είναι ότι το πιάτο ήταν άφθονο. Ε, ελάττωμα.

Η amatriciana — rigatoni — είναι μια άλλη ιστορία. Γνήσια, ναι, άφθονη σάλτσα, αλλά λίγο μη περιβάλλουσα. Το guanciale ήταν ποιότητας, και το πιστεύω, αλλά δεν ήταν και πολύ. Το pecorino κι αυτό λίγο ντροπαλό. Καλή, αλλά δεν σε παίρνει στο λαιμό όπως η cacio e pepe.

Τα ορεκτικά: τα puntarelle, τραγανά και νόστιμα, τίποτα να πούμε. Το αρτιτσόκι alla giudia είχε ένα αισθητικό πρόβλημα — τα φύλλα λίγο ανοιχτά, έδειχνε σαν ένας ηλίανθος λίγο μαραμένος — αλλά η γεύση ήταν εκεί. Τηγάνισμα ελαφρώς λιπαρό, εξωτερικά φύλλα που ψηνόταν εύκολα, μαλακό εσωτερικό. Και μετά ήταν δύο, μικρά αλλά δύο, και σε άλλα τραπέζια είδαμε μεγαλύτερα αλλά μόνα. Προαγωγή.

Α, το γλυκό — mascarpone με σοκολάτα, ας το ονομάσουμε ό,τι θέλουμε αλλά tiramisu δεν είναι, και δικαίως. Εξαιρετικό παρόλα αυτά.

Δεκατέσσερα ευρώ τα πρώτα. Για τη Ρώμη, για αυτή την ποιότητα, για αυτά τα ειλικρινή μέρη και όχι τουριστικά εκατό τοις εκατό — υπάρχει.

Θα γυρίσουμε. Κάντε κράτηση.

Πήγαμε στο Velavevodetto αφού διαβάσαμε σωρό θετικές κριτικές. Testaccio, η σωστή περιοχή για να φας αληθινό ρωμαϊκό φαγητό. Το μαγαζί είναι όμορφο, αυτό πρέπει να το πούμε αμέσως: σημαντικά μπουκάλια παντού, τζάμια που κοιτάζουν τα κεραμικά του Monte dei Cocci. Η ατμόσφαιρα υπάρχει.

Ξεκινάμε από την carbonara που με άφησε κάπως έτσι. Χρησιμοποίησαν rigatone και κατά τη γνώμη μου ήταν λάθος επιλογή, δουλεύει καλύτερα η mezza manica. Μεγάλη μερίδα, pasta κρατημένη sciapa όπως πρέπει, αλλά το πρόβλημα είναι ακριβώς εκεί: όπου δεν υπάρχει guanciale είναι σχεδόν άνοστη. Όταν τα βρεις μαζί είναι άλλη ιστορία, γιατί το guanciale κομμένο χοντρό και κριspy χάνει τα νιάτα του, μαλακό μέσα και νόστιμο. Η κρέμα έχει καλή συνοχή αλλά εντάξει, το πιάτο πάει κύματα ανάμεσα σε καλές μπουκιές και μπουκιές meh.

Το carciofo alla giudia αντίθετα εξαιρετικό. Κριspy έξω, μαλακό μέσα, νόστιμο όπως πρέπει. Οι fettuccine με αρτιτσόκι, guanciale και pecorino επίσης πολύ καλές.

Το tiramisu ήταν μια έκπληξη. Σώματος έχει, με κομματάκια σοκολάτας μαύρης και μπισκότο μέσα, γλυκό αλλά δεν κολλάει. Τέλεια συνοχή, δεν σε κλειδώνει το στομάχι.

Το μόνο που δεν μου άρεσε: το σερβίς. Αποδοτικό ναι, ακριβές και αυτό, αλλά κρύο. Για ένα τόσο ρωμαϊκό μέρος περίμενα περισσότερη ζεστασιά, περισσότερη κουβέντα. Αντί γι' αυτό τίποτα.

Για 26€ το κεφάλι λέω ότι εντάξει, έστω και αν για να δώσω 5 αστέρια λείπουν εκείνες οι λεπτομέρειες. Η carbonara πρέπει να ταξινομηθεί και το σερβίς να ζεσταθεί. Αλλά θα ξαναπήγαινα.