Bezoeken van Mr. Foodoso bij Trattoria L'avvolgibile

Het was de tweede keer dat we er naartoe gingen. De eerste keer hadden we wat twijfels overgehouden, dus we keerden terug op 30 juli om die weg te werken — vooral over de carbonara.

Ik begin met de fiori di zucca omdat daar niets over te zeggen valt: twee bloemen voor 4€, groot, open, met een frituur zoals het hoort. De mozzarella zat erin, je proefde de bloem. Oké. Die bestel ik elke keer zonder erover na te denken.

De supplì is een ander verhaal. Lekker, hoor, maar de rijst was een beetje te droog en de knapperige buitenkant kon beter. Niet bepaald een supplì om nooit te vergeten, zeg maar een eerlijke supplì.

De carbonara — de reden van ons terugkeer — was verbeterd sinds het eerste bezoek, dat moet gezegd worden. Het guanciale was goed bereid, de combinatie met ei werkte goed. Alleen waren de spaghetti nog steeds net iets te gaar en was de peper nauwelijks te proeven. Verbeterd, maar nog niet het soort waar je van droomt.

De cacio e pepe van de tonnarelli was daarentegen iets te droog. Het had meer pecorino nodig, meer romigheid. Lekker maar bleef onder de verwachtingen voor dit gerecht.

Wel fijn: de koffie brengen ze in een moka. Een klein gebaar, maar het zegt je waar ze staan.

De bediening — één jongen voor alle tafels — was attent en communicatief, niets op aan te merken.

40€ voor twee, dus ongeveer 20 per persoon. Voor Rome, voor wat we hebben gegeten, dat gaat.

O ja, toen we naar de andere tafels keken zagen we een enorme cotoletta en wat visgerechten die er interessant uitgazien. Volgende keer misschien ook eens iets anders proberen buiten de klassieke Romeinse gerechten.

We gingen er de andere avond met het hele gezin heen, aangetrokken door de online rankings die hun carbonara tot een van de beste van Rome uitroepen. We wilden het zelf checken.

Het restaurant is klein, retrostijl, geen poespas. Vriendelijke bediening, echte trattoria-sfeer. We beginnen met voorgerechtjes: een lekkere supplì, gevuld met tomatensaus en basilicum die echt het verschil maakt, alleen jammer dat het paneersel slap was. Heel zonde. De courgettebloesom daarentegen: daar valt niets op aan te merken.

Dan de eerste gangen, die zijn echt het sterke punt. De carbonara is erg lekker, romig, overvloedig en goed bereide guanciale. Maar. De spaghetti waren net iets te gaar naar mijn smaak, en er was deze zure noot van peper die na een tijdje vermoeiend werd. Zeg maar dat het goed is maar beslist nog beter kan, niet de beste van Rome zoals ze zeggen.

Verrassing: de amatriciana was nog beter. Rijkelijk, smaakvol, evenwichtig. Die beviel me echt. Mijn vrouw had fettuccine met artisjokken, guanciale en pecorino genomen en liet me ervan proeven: ook uitstekend.

Dan komt het rampzalige deel: de tiramisu voor 7 euro. Een blok panettone met sporen – nee, sporen van crème. Beschamend voor zo'n etablissement.

Leuk detail: de koffie wordt gebracht met de moka aan tafel. Puur vintage.

Kortom, voor de eerste gangen zou ik morgen terugkomen. Voor de rest laten we het rusten, ook omdat de prijzen niet bepaald die van een volkstrattoria zijn. 34 euro per persoon aan het einde, wat voor topper-eerste gangen best kan, maar vraag ze niet om desserts.