Trattoria Pennestri

Πήγα στην Trattoria Pennestri στην Ostiense, μια περιοχή που μου αρέσει γιατί αλλάζει προς το καλό. Μικρό μαγαζί, έχουν ακόμα και ένα κλειστό εξωτερικό χώρο στο δρόμο. Ζεστή ατμόσφαιρα, νιώθεις καλά.

Πρώτα απ' όλα: σου φέρνουν ζεστό ψωμί σε ένα σακουλάκι (όμορφο) με αποξηραμένες ντομάτες ντυμένες. Εξαιρετικός τρόπος να ξεκινήσεις.

Η γυναίκα μου πήρε κρέμα φάβας με ενδιβία ψητή, σταφίδες και πινιόλες. Η ενδιβία φαινόταν σαν τηγανητή ακτινάρα, σαν τραγανά φύλλα. Επιμελημένο αλλά πολύ καλό, όχι εκείνο το πράγμα που φαίνεται σχεδιασμένο σε ένα τραπέζι και μετά δεν έχει καμία γεύση. Εγώ πήρα κάποιες πολτοποιημένες πατάτες που στο τέλος ήταν... βραστές πατάτες πολτοποιημένες. Εντάξει, ήταν καλές αλλά ας πούμε, μια βραστή πατάτα.

Πάντως ήρθαμε για τα πρώτα ρωμαϊκά γιατί ήταν στην κατάταξη για καρμπονάρα και αματριτσιάνα. Τις πήραμε και τις δύο και εδώ είναι τέλεια. Το γουανσιάλε τέλειο: τραγανό έξω, μαλακό μέσα, διαφορετικά κομμάτια οπότε κάποιο πιο μαγειρεμένο, κάποιο λιγότερο, αλλά είναι φυσιολογικό, δύσκολο να κάνεις όλα ίδια.

Η αματριτσιάνα όμως ήταν κάτι. Άφθονο πεκορίνο, άφθονο πιπέρι, σωστή ντομάτα, ριγκάτονι al dente όπως πρέπει. Είμαστε στην τελειότητα ή σχεδόν. Η καρμπονάρα εξαιρετική κι αυτή, μόνο που η κρέμα ήταν λίγο πιο προς το ξηρό, λιγότερο μεταξένια από ό,τι θα μπορούσε να είναι. Αλλά σπάμε τρίχες.

Γλυκά: τιραμισού πολύ ξηρό, πολύ σαβοιάρδο. Λίγο απογοητευτικό. Η μους σοκολάτας με ψωμί καρασάου, λάδι και δεντρολίβανο αντίθετα καλή, μόνο που κατά τη γνώμη μου πολύ αλάτι. Και πάντως ήταν βαριά, να τη χωρίσεις σίγουρα.

Εξυπηρέτηση ευγενική αλλά απρόσεκτη. Περιμένουμε το λογαριασμό δέκα λεπτά και μετά πάμε στο ταμείο μόνοι μας.

55 ευρώ για δύο. Για το πώς φάγαμε ταιριάζει όλα.