Trattoria Da Danilo

Κατέληξα εκεί γιατί περνούσα από την Piazza Vittorio και μου είπαν «πήγαινε στον Danilo, είναι σίγουρο». Ιστορικό μαγαζί, κλασικό ρωμαϊκό περιβάλλον, χωρίς περιττά.

Ξεκινάμε από την cacio e pepe που ήταν αυτή που με έπεισε περισσότερο. Την παρασκευάζουν απευθείας μέσα στη φόρμα του pecorino, που είναι ήδη ένα θέαμα. Το αποτέλεσμα; Σπάει. Κρεμώδης στο σωστό σημείο, γεμάτη γεύση χωρίς να υπερβαίνει. Ειλικρινά ανάμεσα στις καλύτερες που έχω φάει στη Ρώμη, και έχω δοκιμάσει πολλές.

Η carbonara με άφησε λίγο έτσι. Η κρέμα ήταν πολύ φορτισμένη με pecorino, αποτέλεσμα λίγο πυκνή και σε κάποια σημεία σχεδόν κομπάκι. Και μετά το guanciale, που θα έπρεπε να είναι τραγανό, ήταν πιο μαλακό από όσο έπρεπε. Καλή βέβαια, μην παρεξηγηθώ, απλώς μετά την cacio e pepe περίμενα κάτι περισσότερο.

Τα κεφτεδάκια all'amatriciana με το όνομα υπόσχονται καλά, αλλά στο τέλος είναι απλώς κεφτεδάκια με σάλτσα και ένα κομμάτι guanciale απλώς απλωμένο πάνω. Λοιπόν, τρώγονται με χαρά αλλά τίποτα ιδιαίτερο.

Tiramisu καλό, μέσα στο επίπεδο των καλών tiramisu της Ρώμης ας πούμε. Τίποτα που να σε κάνει να φωνάξεις θαύμα αλλά κάθεται καλά ως κλείσιμο.

31 ευρώ ανά άτομο δεν είναι λίγα, αλλά είμαστε στο κέντρο της Ρώμης σε ένα μέρος που ξέρει τι κάνει. Η cacio e pepe μόνη της αξίζει την επίσκεψη. Ίσως την επόμενη φορά πάρω εκείνη και κάποιο άλλο πρώτο πιάτο που να μην είναι carbonara.