Taverna Cestia

Ήμουν στην Taverna Cestia, πρακτικά κολλημένη στην πυραμίδα. Το μαγαζί έχει ένα ωραίο εξωτερικό χώρο, μέσα δύο δωμάτια με αέρα αληθινής ταβέρνας, όχι άσχημο περιβάλλον.

Ας ξεκινήσουμε από το καλύτερο: το αγκινάρι αλά γιουντέα. Μεγάλο, τραγανό όπως πρέπει, νόστιμο. Αυτό ήταν τέλειο. Σουπλί και κολοκυθάνθι αντίθετα... τα γεμίσματα καλά, το λουλούδι επίσης άφθονο, μόνο που η τηγάνισμα ήταν λίγο αδύναμη. Το σουπλί είχε το ρύζι πολύ αλ ντέντε, αλλά εντάξει, η μοτσαρέλα τράβαγε νήμα και το ραγού υπήρχε.

Έρχονται τα πρώτα πιάτα που είναι το πονεμένο σημείο. Καρμπονάρα με ένα γουανσιάλε που δεν ξέρω καν αν ήταν γουανσιάλε ή γουανσέττα, κομμένο σε σπίρτα, σκληρό, καθόλου τραγανό. Αλμυρό. Η κρέμα σχεδόν υγρή, ελάχιστο πεκορίνο, αποτέλεσμα; Σκέτη αν δεν έπιανες το κομμάτι του κρέατος. Του πιπεριού ούτε την σκιά. Η αματριτσιάνα ίδιο γουανσιάλε (αχ!), ντομάτα λίγο ψημένη με ένα ολόκληρο κομμάτι πελάτου μέσα. Και είχε καλή ντομάτα εντάξει, όχι όξινη, αλλά εν πάση περιπτώσει δεν ήταν σωστή αματριτσιάνα.

Το τιραμισού με έσωσε τη βραδιά. Τρία σαβοϊάρντι ποτισμένα με πάνω μια κρέμα φτιαγμένη τη στιγμή εξαιρετική, γλυκό και πικρό τέλεια ισορροπημένα. Κανένα τραγανό κομμάτι αλλά μια χαρά μου κάνει.

Τιμές γύρω στα 12 ευρώ τα πρώτα πιάτα, στο μέσο όρο για τη Ρώμη, δεδομένης της περιοχής γίνεται δεκτό. Το πρόβλημα είναι ότι με εκείνο το όνομα και εκείνη τη τοποθεσία περιμένεις κάτι παραπάνω, ειδικά στα κλασικά ρωμαϊκά.