Rosina Cucina di Casa

Περιοχή Farnese, κατεύθυνση Trastevere. Καταλήξαμε εκεί σχεδόν τυχαία, ένα τραπέζι έξω, όμορφη βραδιά. Rosina Cucina di Casa — το όνομα λέει ήδη όλα, ή τουλάχιστον προσπαθεί.

Ξεκινάμε από τα λουλούδια κολοκυθιού γιατί εκεί υπήρχε το πράγμα που με έκανε περισσότερο να σκεφτώ. Δώδεκα ευρώ για τρία κομμάτια. Τέσσερα ευρώ ανά λουλούδι. Μικρά, μάλιστα. Μόνο που ήταν πραγματικά καλά, καλά φτιαγμένα, και στο τέλος σταμάτησα να κάνω τα μαθηματικά. Όμως η μερίδα είναι λίγο φειχτή, ας το πούμε.

Τα spaghettoni με carbonara ήρθαν κρεμώδη, όμορφα με αυγά και pecorino. Καλά. Μόνο που η pasta ήταν μαγειρεμένη ένα λεπτό παραπάνω — νιώθεται, αλλάζει τα πάντα. Και το guanciale: στο στόμα ήταν ή λαστιχένιο ή σκληρό, ποτέ τραγανό. Κρίμα, γιατί η γεύση υπήρχε.

Το amatriciana είχε έναν απογευματικό γλυκό σχετικό που δεν με κέρδιζε. Λίγο pecorino, morbido guanciale. Ευχάριστο, αλλά είναι κάτι άλλο σε σχέση με αυτό που περιμένεις.

Α, το tiramisu. Σου το φέρνουν σε ένα από εκείνα τα πιατάκια Bormioli από μπάρα των '80 — δεν ξέρω αν είναι αισθητική επιλογή ή συνήθεια. Anyway ήταν καλό, στο μέσο όρο, χωρίς δόξα ούτε χορό.

Η εξυπηρέτηση όμως είναι εξαιρετική. Ευγενικά παιδιά, προσεκτικά, σε κάνουν να νιώθεις άνετα. Και 26 ευρώ ανά άτομο για όλα αυτά, ε λοιπόν, ταιριάζει.

Θα ξανάπαμε; Ναι.