Pasticceria Bar Romoli

Κυριακή το πρωί, Ρώμη. Ένα από εκείνα τα μέρη που σου λένε «πρέπει να πας» εδώ και μήνες και τελικά πας.

Το Bar Pasticceria Romoli είναι ένα κλασικό ρωμαϊκό bar, χωρίς περιττείες: μέσα δεν υπάρχουν τραπεζάκια, έξω στο πεζοδρόμιο υπάρχουν έξι ή επτά, στενά. Αν είστε πολλοί, δηλαδή, περιοριστείτε. Αλλά κόσμος υπήρχε παρόλα αυτά, πολύς, με τον θόρυβο των πιατάκων που πάνε στο πλυντήριο και διπλή ουρά στο πάγκο — μία για τον καφέ, μία για τα γλυκά. Κυριακή το πρωί στη Ρώμη είναι έτσι, και δεν υπάρχει συζήτηση.

Το maritozzo. Ζύμη συμπαγής αλλά απαλή, ψημένη καλά, κρέμα όχι σιροπιαστή. Πολύ καλό. Ανάμεσα στα καλύτερα της Ρώμης; Ναι, δικαιολογείται. Αν είναι *το* καλύτερο δεν ξέρω, θα έπρεπε να τα δοκιμάσεις όλα, αλλά σίγουρα είναι ψηλά στη λίστα.

Το Gabriella όμως — αυτή είναι η έκπληξη. Είναι δανική, υπάρχει με κανέλα και υπάρχει με σοκολάτα. Το πήραμε μόλις έβγαλε ο φούρνος, και η διαφορά φαίνεται: θρυπτό, ζεστό, με την κρέμα και τις σταγόνες σοκολάτας που λιώνουν μαζί. Λαχταριστά πράγματα, τέλος.

Α, και μετά υπήρχε το αλμυρό. Το λέω γιατί έρχομαι από το βορρά και στη Ρώμη να βρεις ένα σωστό αλμυρό πρωινό πριν τις δέκα είναι σχεδόν αδύνατο. Εδώ όμως: μικρές πίτσες, σάντουιτς, ρολά. Η μικρή πίτσα ήταν καλή. Δεν είναι λίγο.

Εννέα ευρώ οι δύο μας. Εννέα ευρώ.

Θα ξανάπαω; Ναι, αλλά την Κυριακή οπλιστείτε με υπομονή στο πάγκο.