Osteria La Sol Fa

Πήγαμε μια Πέμπτη το βράδυ, στη ζώνη του Σαν Λορέντζο προς την Πόρτα Μαγιόρε. Ήσυχη η συνοικία, τρώς και έξω και νιώθεις ωραία.

Το σύνθημά τους είναι «κουζίνα ρωμαϊκή της οικογένειας» και λοιπόν, δεν είναι μάρκετινγκ. Το κάνουν πραγματικά. Μενού σύντομο, τέσσερα πιάτα ανά κατηγορία και μερικά εκτός μενού. Καλύτερα έτσι.

Πήραμε ουσιαστικά όλα τα πρώτα ρωμαϊκά και εδώ είναι φοβερό. Η gricia είναι ανάμεσα στις καλύτερες που έχω φάει στη Ρώμη, σημεία. Τέλειο ισοζύγιο ανάμεσα σε γουανσιάλε, πεκορίνο και ζυμαρικά. Εξαιρετικά δύσκολο να τη κάνεις έτσι.

Carbonara επίσης εξαιρετική, παρόλο που χρησιμοποιούν ταλιολίνι που είναι μια ριψοκίνδυνη επιλογή. Αλλά δουλεύει, όλα καλά δεμένα και καλά υλικά. Το γουανσιάλε δεν είναι τραγανό, είναι πιο μαλακό, αλλά ας πούμε ότι αυτοί ακολουθούν την δική τους οικογενειακή παράδοση και όχι τις μόδες της στιγμής. Μπορεί να γίνει.

Η αματριτσιάνα ένα σκαλί χαμηλότερα. Καλή έ, μόνο που χρησιμοποιούν φρέσκο ντομάτα και για μένα δεν κερδίζει. Μένω της παλιάς σχολής σε αυτό.

Α, το τιραμισού. Το κάνουν με ένα crumble από πάνω και κρέμα φουντουκιού κάτω. Ωραία ιδέα, μόνο που έγινε πολύ γλυκό, λείπει εκείνη η πικρή νότα του καφέ που ισορροπεί όλα. Αλλά εδώ είναι γούστα.

61 ευρώ στους δύο, στα 30 το κεφάλι. Για αυτά που τρως και πώς τα τρως δικαιολογείται. Δεν είναι το κλασικό μέρος όπου σε χτυπούν με παράλογες τιμές επειδή είσαι στο κέντρο.

Θα ξαναπάω; Ναι, μάλιστα ήδη ξαναπήγα με το μυαλό μου. Μόνο να διατηρήσουν αυτό το επίπεδο.