Nannarella

Περάσαμε να φάμε νωρίς, τυχάρι γιατί δεν είχαμε κάνει κράτηση. Και καλά που έγινε, όταν βγήκαμε ήδη υπήρχε ουρά έξω. Κλασικό του Trastevere.

Ξεκινήσαμε με το καλάθι με τα μικρά supplì, εκείνα mini με διαφορετικές γεύσεις. Η ιδέα είναι καλή για να δοκιμάσεις λίγο από όλα με ρωμαϊκό τρόπο, η τηγανιά ήταν καλή. Αλλά εντάξει, στο τέλος μόνο η κροκέτα πατάτας άξιζε πραγματικά, τα άλλα (amatriciana, cacio e pepe, ragù) ήταν απλώς έτσι έτσι.

Η carbonara του συζύγου μου ήταν καλή αλλά το guanciale δεν ήταν τραγανό όπως πρέπει, και η κρέμα έτιρα πολύ προς το pecorino. Το πιπέρι; Μάλιστα, δεν το ένιωσα και πολύ. Ούτως ή άλλως ήταν φαγώσιμο. Εγώ πήρα tonnarelli με μύδια, pecorino και ντοματίνια που στο μενού φαινόταν ενδιαφέρον. Μόνο που κανένας από τους τρεις συστατικούς δεν ήταν ανιχνεύσιμος. Αποτέλεσμα: ένα πιάτο λίγο ανάλατο, δηλαδή. Οι μερίδες γενναίες, αυτό ναι, σερβιρισμένες σε μικρό χύτρα χάλυβα που έχει πολύ ρωμαϊκή ταβέρνα.

Το tiramisu espresso στο τέλος ήταν ωραίο, κρέμα φτιαγμένη τη στιγμή με μπισκότα Gentilini. Καλό. Μόνο που μένει σε ένα ψηλό και στενό ποτήρι και το苦 του καφέ το νιώθεις μόνο στον πάτο, κρίμα.

Το μαγαζί είναι αυτό που περιμένεις: ιστορικό, ρωμαϊκή ατμόσφαιρα doc, γεμάτο ξένους. Η εξυπηρέτηση γρήγορη και ευγενική, τίποτα να πει κανείς.

Για 21 ευρώ το κεφάλι μπορεί να περάσει. Αν είσαι τουρίστας σου λέω να πας, είναι το σωστό μέρος. Αν είσαι Ρωμαίος όπως εμείς, μόνο αν δεν υπάρχει πολλή ουρά.