Il Maritozzaro

Κυριακή το πρωί, πρόγευμα στο Maritozzaro στη Trastevere. Το παρκάρισμα είναι ένας εφιάλτης, προειδοποιούνται.

Το μαγαζί είναι ένα παλιόμοδο μπαρ, πράγματα από τα 70s, τίποτα ιδιαίτερο αισθητικά. Στενό από μέσα, κουτιά εδώ και εκεί, τραπεζάκια έξω στο δρόμο. Εν ολίγοις, μην το πάρεις τη κοπέλα στο πρώτο ραντεβού. Αλλά εντάξει, δεν ήρθαμε για τα έπιπλα.

Το maritozzo είναι καταπληκτικό. Αυτό πρέπει να ειπωθεί αμέσως. Ζύμη μαλακή όσο χρειάζεται, τέλειο ψήσιμο, νιώθεις ότι είναι αληθινή ρωμαϊκή ζαχαροπλαστική. Δύο ευρώ και πενήντα για το μεγάλο, τίμιμη τιμή. Η κρέμα είναι φρέσκια, καλή, μόνο που ίσως θα μπορούσαν να βάλουν λίγο παραπάνω. Αλλά συνολικά είναι φτιαγμένο με τέχνη, όποιος το ταξινομεί ανάμεσα στα καλύτερα της Ρώμης έχει δίκιο.

Δοκιμάσαμε και ένα pan gocciole. Λοιπόν, αυτό ας το αφήσουμε. Στεγνό, δοκιμάζει σαν πράγμα που είναι εκεί εδώ και λίγο, σαν λίγο πάνω από το βιομηχανικό. Μάλλον δεν πουλάνε πολλά και φαίνεται.

Ο καφές είναι εντάξει, όχι καμένος όπως συμβαίνει συχνά στη Ρώμη, αλλά τίποτα ιδιαίτερο.

Οι σερβιτόροι είναι Ρωμαίοι από τη Ρώμη, εκείνη η συμπάθεια λίγο τραχιά που αν δεν είσαι συνηθισμένος ίσως σε ξαφνιάσει, αλλά είναι ευγενικοί.

Θα ξαναπήγαινες; Αν θέλεις ένα αληθινό maritozzo ναι, αυτό αξίζει το ταξίδι. Για τα υπόλοιπα μέχ. Τρία ευρώ ανά άτομο για πρόγευμα, όλα καλά.