Hostaria La Casetta

Κατέληξα εκεί επειδή το RomaToday την είχε βάλει ανάμεσα στις καλύτερες καρμπονάρες της Ρώμης. Ας πούμε ότι στο βάθρο δεν ανεβαίνει, όμως.

Το γουανσιάλε είναι φανταστικό, αυτό πρέπει να το πω. Εξαιρετική ποιότητα, σχεδόν τέλειο ψήσιμο. Μόνο που η κρεμούλα... βάσει, ας το αφήσουμε. Φτωχή, τεντωμένη, έδινε και για ομελέτα. Μου φαίνεται ότι πιάσα μια κακή μέρα, γιατί φαίνεται ότι ξέρουν να κάνουν. Α, και το πιπέρι σου το φέρνουν χώρια. Λοιπόν, εγώ θα το έβαζα ήδη μέσα.

Πήραμε και αματριτσιάνα με το ίδιο καλό γουανσιάλε και ωραία ντομάτα, μόνο που τα μακαρόνια ήταν λίγο πολύ μαγειρεμένα. Μετά ορεκτικό του σπιτιού και τηγανητά θαλασσινά, τίποτα ιδιαίτερο αλλά ειλικρινή.

Το καλύτερο; Το αρτιτσόκο αλλά γιουδαϊκά. Και η ρικότα με μέλι, φρεσκοχτισμένη. Το τιραμισού και τις φράουλες με κρέμα στα κανονικά.

Αλλά δες, στο τέλος αυτό που σε χτυπά είναι η ατμόσφαιρα που αναπνέεις. Αληθινή οικογένεια, ειλικρινής κουζίνα, κόσμος που νοιάζεται. Αυτό μετράει πολύ και κάνει τις ατέλειες δευτερεύουσας σημασίας. Είναι το κλασικό μέρος όπου τρως παραδοσιακά ρωμαϊκά με αγάπη, όχι αλυσιδωτό κατάστημα.

Το μαγαζί είναι ελάχιστο, 35-40 τραπέζια το πολύ. Κάντε κράτηση. Και προετοιμαστείτε να ψάχνετε πάρκιν για δεκαπέντε λεπτά γιατί εκεί είναι χάος.

24 ευρώ ανά άτομο, όλα καλά. Θα ξαναπάω για να δοκιμάσω τη γρίσια, είμαι περίεργος να δω αν εκεί θα σωθούν.