180 GrammiΡώμη

Πήγαμε με φίλους αφού μήνες ολόκληρους προσπαθούσαμε να κλείσουμε τραπέζι. Το σύστημα δεχόμαστε κρατήσεις μόνο έναν μήνα εμπρός και ποτέ δεν κατάφερνα να βρω διαθεσιμότητα. Η εμπειρία μου λέει ότι η καλύτερη ώρα για να προσπαθήσεις είναι γύρω στις 12. Προφανώς όλη αυτή η αναμονή δημιούργησε μεγάλες προσδοκίες, εν μέρει επιβεβαιωμένες και εν μέρει λίγο απογοητευτικές. Τα τηγανιτά είναι υπέροχα, με το supplì που δικαίως κατατάσσεται ανάμεσα στα καλύτερα της Ρώμης: τραγανό, νόστιμο και τραβητό. Και το sampietrino, που στο τέλος είναι ένα supplì από ζύμη, στη δική μου περίπτωση cacio e pepe, καλό, αλλά δεν με συγκίνησε περισσότερο. Όσον αφορά τις πίτσες, φυσικά ξεκινάω με τη μαργαρίτα, καλή, στη χαμηλή και τραγανή εκδοχή της ρωμαϊκής παράδοσης, αλλά βεβαίως δεν αξίζει την αναμονή μηνών, κάτι που με κάνει να σκέφτομαι ότι το μέρος μπορεί να είναι πολύ πιο ενδιαφέρον για όσους αγαπούν τις gourmet πίτσες με χιλιάδες υλικά από πάνω. Από αυτές δοκιμάσαμε την «ξέχασα τη μαργαρίτα στο φούρνο» με ντομάτα και καπνιστή μοτσαρέλα και άλλα υλικά όλα με καπνιστή θεματική. Προσωπικά δεν μου άρεσαν αυτές οι γλυκιές και καπνιστές γεύσεις μαζί σε μια πίτσα, αλλά είναι γνωστό ότι είμαι ένας υπερ παραδοσιακιστής. Για το τέλος, ένα καλό tiramisu, αλλά για μένα πολύ γλυκό. Συνολικά όμως ένα μέρος στο οποίο θα γύριζα με χαρά για να δοκιμάσω πίτσες λίγο διαφορετικές, αλλά που δεν πιστεύω να αξίζει τον κόπο να κλείσεις τραπέζι.