Agrodolce London

Είμαι στο Λονδίνο για δουλειά και ένα ζευγάρι άτομα μού έδειξαν το Agrodolce, στη Fitzrovia, ως το σωστό μέρος για μια σοβαρή καρμπονάρα. Όχι αυστηρά ρωμαϊκή, έλεγαν, αλλά ιταλική κουζίνα όπως πρέπει. Τέλος πάντων, πήγα.

Ξεκίνησα με τα supplì. Λάθος κίνηση. Εδώ στο Λονδίνο φαίνεται πως το έθιμο είναι να σου φέρουν δύο στο πιατάκι — αυτό μόνο του με έκανε να σηκώσω το φρύδι — και ας πούμε ότι η υποψία ήταν δικαιολογημένη. Το τηγάνισμα καλό, τραγανό, εκείνο το κομμάτι ήταν εντάξει. Αλλά μέσα; Ρύζι σχεδόν χωρίς κονδιμέντο, ίχνη μοτσαρέλας, καμία τέντα, καμία τηλεφωνία. Τα supplì κόπηκαν χωρίς έκκληση.

Η καρμπονάρα ήταν ο λόγος που ήμουν εκεί. Και τότε: δεν ήταν κρέμα, ήταν ζωμός. Αυγό και πεκορίνο πολύ υγρά, ζυμαρικά που επέπλεαν αντί να είναι τυλιγμένα. Κρίμα, γιατί τα mezze maniche ήταν al dente, εκείνο ήταν σωστό. Το guanciale κομμένο σε σπίρτα, άπαχο, όχι τραγανό, λίγο σκληρό να μασάς. Στη Ρώμη θα ήταν 4,5 χαμηλά. Στο Λονδίνο, όπου το μέσο επίπεδο είναι αυτό που είναι, ας πούμε ένα 6 μτυχερό — η συνολική γεύση δεν ήταν κάτι που να πετάξεις.

Α, ένα πράγμα: πλήρωσα με κάρτα, μού έφεραν μόνο το προσχέδιο. Κανένας σωστός λογαριασμός. Δεν ξέρω αν το έφεραν από την Ιταλία ως συνήθεια.

Οι τιμές είναι λονδρέζικες: 18 λίρες η καρμπονάρα, 7 τα δύο supplì. Στο μενού υπήρχε και amatriciana, gricia, cacio e pepe, saltimbocca.

Για το Λονδίνο μπορεί να έχει νόημα να πας. Για τη Ρώμη όχι.