Ci Tua Osteria Romana

Portobello, βραδιά Νοεμβρίου. Κράτησα στο Citua Osteria Romana περισσότερο από περιέργεια να βρω ρωμαϊκά πράγματα στο Λονδίνο παρά για άλλο λόγο.

Καλή βραδιά, πρέπει να το πω. Μιλήσαμε για ώρες με τα αγόρια του μαγαζιού, μουσική, διαφορές μεταξύ Ιταλίας και UK, τα κλασικά. Χαλαρή ατμόσφαιρα.

Μετά ήρθε το φαγητό και εκεί τα πράγματα περιπλέκονται.

Supplì: μμμ. Κοστίζουν πολύ αλλά σου δίνουν δύο όμορφα παχιά κομμάτια. Πρόβλημα: δεν είναι τραγανά. Και η γεύση είναι λίγο ανώνυμη, αόριστη. Το τυρί τραβιέται, εντάξει, αλλά ένα supplì χωρίς εκείνη τη σκληρή κρούστα που σπάει... λοιπόν. Ανάμεσα στο 5 και το 6, ας πούμε.

Carbonara. Την πήρα με σπαγέτι Gragnano, μπορούσες να διαλέξεις και tonnarelli. Παστα al dente, αυτό τέλειο. Μεταξένια κρέμα, ναι. Μόνο που το πιπέρι δεν υπήρχε σχεδόν. Και το guanciale... λοιπόν, αυτό ήταν μισή καταστροφή. Κομμένο πολύ λεπτό, σε λωρίδες σαν pancetta, και κυρίως κάπως καμένο. Υπερψημένο, ένιωθες.

Στην Ιταλία θα του έδινα 6, ίσως 6 και μισό από γενναιοδωρία. Αφού είμαι στο Λονδίνο η βαθμολογία ανεβαίνει λίγο για τα τοπικά standards, αλλά το λάθος στο guanciale παραμένει σοβαρό. Πολύ σοβαρό για μια osteria που λέγεται "romana".

40 στερλίνες μόνος, δεν είναι φτηνό. Αλλά το περιβάλλον μετράει, η κουβέντα κι αυτή. Αν ψάχνετε την τέλεια carbonara, παραιτηθείτε. Αν θέλετε μια ευχάριστη βραδιά με ιταλικά πρόσωπα, γίνεται.