Trattoria Etruria 39

Tweede keer in de Trattoria Etruria 39 en ik moet zeggen, het bevestigt zich.

We beginnen met de supplì, die hier een serieuze zaak zijn. Supercroccante panering, dat soort knapperigheid dat geluid maakt als je erin bijt. Uitstekende vulling, je proeft de peper zoals het hoort. Maar let op: de amatriciana is gemaakt zoals het hoort, dus verwacht niet dat de saus uit je oren loopt. Mijn vrouw wilde het meer vet, maar enfin, zo wordt het hier gemaakt.

Carbonara en gricia, de porties zijn overdreven. Echt enorm. Alleen de guanciale... ja, daar zit het probleem. Ze snijden het in grote brokken en maken het niet knapperig. Nul knapperigheid. Het is van goede kwaliteit, smaakvol, maar het voelt soms slap aan, soms hard als je vooral het magere stuk treft. Kortom, wisselvallig.

De carbonara had een behoorlijk romig sausje, je proefde de peper wat altijd een pluspunt is. Maar met al die slappe guanciale moet ik zeggen dat ik het op een 6,5 houd. Te veel niet-knapperig spul.

De gricia werd door mijn vrouw erg gewaardeerd. Het was romig dankzij het vet van de guanciale en de pecorino, geen vreemde trucjes met room of zoiets. De handgemaakte fettuccine was mooi ruw en hield de saus goed vast. Hier hetzelfde probleem met de niet-knapperige guanciale, maar alles bij elkaar erg lekker.

21 euro per persoon met supplì en een overvloedige eerste gang is prima. De guanciale is de enige valse noot, als ze het knapperig maakten zou het een heel ander niveau zijn.

Gaan we terug? We zijn al teruggegaan.