Trattoria Da Danilo

Ik ben er terechtgekomen omdat ik langs piazza Vittorio liep en ze tegen me zeiden "ga naar Danilo, dat is zeker". Historische plek, klassieke Romeinse sfeer, geen ornamentatie.

Laten we beginnen met de cacio e pepe, want die heeft me het meest overtuigd. Ze mantecano rechtstreeks in de vorm van pecorino, wat al een spektakel om te zien is. Het resultaat? Echt geweldig. Romig op het juiste moment, smaakvol zonder overdreven te zijn. Eerlijk gezegd tussen de beste die ik in Rome heb gegeten, en ik heb er veel geprobeerd.

De carbonara liet me een beetje teleurgesteld. De room was te veel beladen met pecorino, wat resulteerde in iets dicht en op sommige plekken bijna klonterig. En de guanciale, die krokant zou moeten zijn, was te zacht. Goed hoor, dat is duidelijk, maar na de cacio e pepe verwachtte ik iets meer.

De polpettine all'amatriciana beloven veel met hun naam, maar uiteindelijk zijn het gewoon gehaktballetjes in saus met een stukje guanciale erbovenop. Nou ja, ze eten lekker weg maar niets bijzonders.

Tiramisu goed, gemiddeld voor goede Romeinse tiramisu zeg maar. Niets wat je doet uitroepen naar een wonder maar het is een passende afsluiting.

31 euro per persoon is niet weinig, maar we zitten in het centrum van Rome op een plek die weet wat ze doen. De cacio e pepe alleen rechtvaardigt al het bezoek. Volgende keer neem ik die en een ander voorgerecht dat geen carbonara is.