Supplì

Ik ben langs Supplì in Trastevere gegaan meer uit nieuwsgierigheid dan uit honger. Bijna 50 jaar zitten ze daar, en de naam zegt alles: deze plek leeft van supplì.

Ik heb er maar één genomen, 2 euro. Heel oud-schoolse stijl. Zodra je erin bijt, begrijp je meteen wat ze bedoelen: vulling die je omverblaast, saus aanwezig, heel smaakvol. De mozzarella smelt zoals het hoort en de rijst houdt goed. Kortom, het hart van de supplì werkt prima, alles wat de grootouders maakten zit erin.

Maar. Het paneersel is matig, niets bijzonders. En de frituur is niet knapperig zoals je in 2023 zou verwachten. Zeg maar dat je de supplì pakt en het oppervlak is slap, snap je? Ik heb het niet over die moderne excessen waarbij je op een harnas lijkt te bijten, maar een minimum aan knapperigheid zou welkom zijn. Als je vandaag in Rome tot de besten wilt behoren, moet je zowel een goed vulsel als frituur hebben, en hier ontbreekt precies het tweede gedeelte.

Is het dus een goede supplì? Ja. Is het een van de beste van Rome zoals velen zeggen? Dat hangt ervan af. Als je alleen om de interne smaak en de saus geeft die je mond vult, waarschijnlijk wel. Maar als je ook dat knapperige contrast buiten en zacht binnen wilt, dan niet.

Voor 2 euro past het best. Het heeft geschiedenis, het heeft de kwaliteit van het vulsel. Alleen is het stilgestaan in een ander tijdperk.