Rosina Cucina di Casa

Wijk Farnese, richting Trastevere. We're er bijna toevallig beland, tafeltje buiten, mooie avond. Rosina Cucina di Casa — de naam zegt eigenlijk al alles, of probeert dat in ieder geval.

We beginnen met de fiori di zucca omdat daar het onderwerp zit dat me het meest aan het denken zette. Twaalf euro voor drie stuks. Vier euro per bloem. Klein ook nog. Maar ze waren echt lekker, goed bereid, en uiteindelijk ben ik met tellen gestopt. Al moet je zeggen: die portie is wel aan de karige kant.

De carbonara kwam met spaghettoni, romig, vol ei en pecorino. Lekker. Alleen was de pasta een minuut te gaar — je proeft het, het maakt alles anders. En de guanciale: in je mond was het óf taai óf hard, nooit krokant. Jammer, want de smaak was prima.

De amatriciana had een nagemaak die een beetje zoet aanvoelde — dat zat me niet lekker. Weinig pecorino, zachte guanciale. Aangenaam, maar het is iets anders dan wat je ervan verwacht.

Ah, de tiramisu. Ze brengen het op één van die Bormioli-bordenuitde jaren '80 van het café — ik weet niet of het een esthetische keuze is of pure gewoonte. Hoe dan ook, het was lekker, gemiddeld, niks om over op of neer te schrijven.

De bediening daarentegen is top. Vriendelijke, attente jongens, ze zorgen dat je je goed voelt. En 26 euro per persoon voor dit alles, ja, prima.

Gaan we terug? Ja.