Proloco Dol Centocelle

Ik ging lunchen voor wat 'de amatriciana' zou zijn. Ik kom aan en de plek is leuk, soort gourmet delicatessenzaak met restaurant ernaast, retro inrichting die goed past.

Ik begin met buffelmotzarella en rauwe ham. De buffel prima, niets op aan te merken. Maar de ham... mamma mia wat zout. Te veel. En kijk, ik kom uit Emilia, ik weet waar ik het over heb als het om ham gaat. Hier nul zoetheid, alleen zout op zout. Vreemd voor een plek die claimt kwaliteitsproducten te gebruiken.

Dan komt de amatriciana en ook hier. Oké. De pasta te al dente, en ik eet hem normaal al dente, maar deze bood echt weerstand. Weinig saus en dicht, het leek of ze het met een pipet erin hadden gedaan. De guanciale goed als grondstof, dat wel, maar ook hij schaars en slecht gekookt: half bijna krokant, half slap. Kortom, niet wat je ervan verwacht.

Ah, de tiramisu. Die was leuk. Twee boudoirkoekjes gedrenkt in koffie, slagroom erbovenop niet te zwaar, cacaopoeder erop. Vers bereid zou ik zeggen, niets indrukwekkends maar hier heb ik tenminste niets op aan te merken.

De service beleefd maar een beetje in hun eigen wereld, zeg maar.

Voor 29 euro alleen verwachtte ik veel meer, vooral bij zo'n basisgerecht als amatriciana. Kom ik terug? Geen idee.