Osteria Bonelli

Ik ben er bijna toevallig terecht gekomen, langslopend rond het middaguur. Geen pretentie van buiten, typische Romeinse trattoria in oude stijl.

Ik begin meteen met de gricia omdat het het gerecht is dat me de meeste twijfels heeft bezorgd. Ja, het is lekker. Alleen is het geen gricia naar mijn mening. Te veel pecorino, een mooie dichte room die alles bedekt. Het wordt meer een cacio e guanciale, zeker smaakvol, makkelijk te eten, maar niet wat ik in een gricia zoek. De pecorino moet op de achtergrond blijven, hier commandeert hij. En dan de guanciale, erg mager, noch knapperig noch zacht. Bah, het deed me fronsen. Ik weet dat velen het adoreren, maar ik heb het niet begrepen.

De supplì vond ik daarentegen lekker. Panering knapperig zoals het hoort, ragù aanwezig, rijkelijk. Het vulsel was iets te droog en had een vleugje peper die ik nergens anders heb gevonden. Niet slecht.

Tiramisu om af te sluiten: lekker maar met wat onzuiverheden. Er zijn bittere delen, knapperige delen, alles prima. Alleen was de room te zoet en de balans tussen zoet en bitter een beetje chaotisch. Je eet een lepel en voelt één ding, de volgende lepel is totaal anders.

De service is wat je verwacht: vriendelijk maar een beetje gërgerd, Romeins stijl. De prijs klopt, 17 euro per persoon voor een trattoria als deze.

Ik heb dat vervelende gevoel dat ik de verkeerde gerechten heb besteld. Alsof het anders zou zijn gelopen als ik iets anders had genomen. Dus ja, ik kom terug, maar ik order alles anders.