L'Arcangelo

Ik had jaren geleden al naar L'Arcangelo moeten gaan. Al die ranglijsten die hem tussen de top plaatsen voor Romeinse primi, enthousiaste recensies overal. Oké, we zijn er eindelijk heen gegaan.

We beginnen meteen slecht. Ze bestellen de "Supplizio": een supplì en een kroket. 13 euro. Dertien. Voor een supplì (droog, met dit venkelzaad dat alles bedekte) en een aardappelkroket met gerookte scamorza. Goed gebakken, dat wel, maar kom op. Het is echt een belachelijk grapje, je merkt meteen waar het voor staat.

Maar oké, we zijn hier voor de primi. Carbonara en amatriciana, degene die "tussen de beste van Rome horen". De borden komen aan en ik denk dat het een grap is. Normale borden, zoals thuis, met daarin ongeveer vier vorkhappen pasta. Het leek de voorsmaakje voor het echte bord.

Pasta goed gekookt, dat zeker. Sauzen goed bereid, ook al waren ze wat karig. Maar de peper ontbrak totaal. Niet weinig, gewoon afwezig. En dan de guanciale. Madonna. Lange en dikke stroken, praktisch rauw. Niet knapperig, niet smolt in de saus. Net even aangebrand. Iets wat de kebabzaak beneden beter maakt tijdens de spits.

15 euro de carbonara, 13 de amatriciana. Voor die hoeveelheden en die kwaliteit is het echt ongelooflijk.

Ah, de toetjes. Normale tiramisu, niks bijzonders. De tenerina met chocolade waren drie brownies (goed hoor) met drie druppels jam. 9 euro. Drie euro per brownie.

Om 21:30 was het restaurant half leeg. Ik denk dat ze op hun oude reputatie teren en dat mensen dat hebben gemerkt. Echt jammer, maar zo niet voor ons.