Casa Manfredi

Dus. Casa Manfredi, Via dell'Aventino, een buurt die je al doet begrijpen dat de rekening geen aangename verrassing zal zijn. We zijn er met z'n tweeën naartoe gegaan om deze maritozzo te proberen die op alle lijstjes van de beste van Rome staat. Spoiler: we waren er niet van gecharmeerd.

Laten we met het belangrijkste probleem beginnen. In de maritozzo zat vanillecrème. Op het menu stond het ook, samen met rozijnen — die ik echter helemaal niet heb gezien. Dit is al genoeg om ernaast te grijpen: een klassieke Romeinse maritozzo is slagroom, klaar. De slagroom was er, veel zelfs, maar veel te dicht, bijna zwaar. En de maritozzo zelf veel te luchtig, veel te zeer opgegaan. Dit is niet wat ik zocht.

De pain au chocolat? Gewoon. Lekker, maar niets wat je bijblijft.

Dan is er de kwestie van de prijs, en dat is wat me het meest boos maakt. Vier euro aan de toonbank, vijf aan tafel. Voor een maritozzo. Op een plastic schoteltje. Op de Aventijn. De bediening — ze hebben ons meerdere keren onderbroken terwijl we spraken, alleen maar om af te ruimen. De tafeltjes buiten zijn versleten en slecht onderhouden, terwijl alles binnenin verzorgd is. En het personeel was gekleed als in de buurtbar, wat op zich geen probleem zou zijn, maar met die positie en die prijzen voelt het raar.

Zeven euro per persoon voor ontbijt, hier, dat gaat niet.

Misschien is het voor de banketbakkerij een heel ander verhaal, maar voor de maritozzo? Absoluut overschat.