Osteria del Sesto

Verjaardag in Parijs, uiteindelijk in de Osteria del Sesto. Managers uit Rome, afkomstig uit Ostia, erg aardig, brengen je zelfs focaccia van de pizzeria ernaast die werkelijk fantastisch is.

Laten we beginnen met het beste: de profiterole. Perfect. Maar goed, dat kunnen de Fransen wel goed maken.

De langoustine-tartaar met avocado beviel ons wel, lekker. Daarna kwamen de pasta's en daar... ja, nou ja.

Het grootste probleem is het guanciale. Hetzelfde op alle borden: dunne reepjes, rijkelijk ja, maar niet knapperig en niet zacht. Een middenweg die niet werkt. Als je een gricia of amatriciana in Rome eet, moet het guanciale die knapperigheid hebben. Hier niet.

De carbonara was droog als het ergste. Weinig room, weinig pecorino, weinig ei, nul zwarte peper. Praktisch guanciale en pasta. De pasta trouwens, een dikke halve macaroni, was gaarder dan al dente. Voor Parijs misschien een 8, voor Rome onvoldoende.

De amatriciana gemaakt met vergruisde tomaten in plaats van passata. Bijzondere keus. Alleen waren ze zuur, alles werd zuur en een beetje grof. Mij beviel het eigenlijk wel, het had zijn charme, maar technisch gezien ook hier niet helemaal.

De gricia het ergste van allemaal: praktisch een cacio e pepe met guanciale erbovenop. Je voelde de pecorino-room helemaal niet.

Parijse prijzen: carbonara 20 euro, andere pasta's ook 26. Voor Parijs redelijk, voor wat je krijgt meh.

Zeg maar dat als je in Parijs bent en Italiaans pasta wilt eten, je mag gaan, maar verwacht niet Rome.