Sora Lella — Roma

Sonunda gittik. Yıllardır Sora Lella'yı zihnimde "bir gün" listesinde tutuyordum ve geçen cumartesi, Tiberina Adası'nda oturdum. Tarihi bir yer, hepiniz bilirsiniz, Roma'nın fakir mutfağının sembollerinden biri, şimdi kendisinden çok daha büyük bir şeye dönüşmüş.

Fiyatlar yüksek, çevresini dolaşmanın bir anlamı yok. Ama biz dedik ki: deneyelim ve tutup tutmadığını görelim.

Puntarelle'yi hala hatırlıyorum. Kremsi anchovi sosu, güzel sert puntarelle, yeterince çıtır. 15 avro ve tamamen uygundu. Kabak çiçekleri ise, söylemek gerekirse, beklediğin gibi değildi — yumuşak kızartma, çıtır değil — ama içi çok doluydu, dumanlı bir notu ve ançuvi tadı vardı. Çok lezzetli. Çok kişisel bir yorumları. Ve tavuk saçak içli supplì: tezgah pizzacısının olanlarından çok farklı, ama orijinal supplì oradan geliyor, hayvan organlarından. İyi, gerçekten çok iyi.

Pasta dersinde amatriciana sadece patates gnokkileriyle yapılıyor. Dev boyutlu ama hafif. Guanciale hiç çıtır değil, pecorino hafif bir el ile ölçülmüş — ve burada şüphe doğuyor: turist, çok Asyalı turist, belki tuzluluğu biraz yumuşatıyorlar. Carbonara'da da aynı durum, çok kremsi, iyi guanciale ama yumuşak. Şahsen çok lezzetli buldum yine de.

Ah, tatlılar. Ricotta ve vişne pastası harika — hafif ricotta, cömert miktarda, krumla mükemmel denge. Maritozzo oruç döneminin üzüm içeren çeşidiydi. Taze krema mükemmel. Özel, beklediğin klasik değil, ama lezzetli.

Atmosfer ise tam olması gereken şeydi: evinde gibi hissediyorsun, garsonlar bunun üzerinde şaka yapıyorlar, en iyi anlamda Roma'da.

Kişi başı 80 avro. Pahasını soruyor ve sorduğu paranın değerini veriyor.