Osteria Fratelli Mori

Neredeyse tesadüfen oraya geldim, dışarıdan lokanta çok iyi görünüyordu. İçeride gerçekten geniş, birkaç salona bölünmüş, rustik-endüstriyel bir havası var. Lokanta daha çok osteria gibi, hem atmosfer hem de müşteri profili açısından.

Hayal kırıklığından başlayalım: carbonara ve amatriciana hiç değildi. Guanciale yumuşak, hiç çıtır değil, ayrıca çok tuzlu. Ama asıl sorun pecorino, neredeyse yok. Carbonara'nın kremsi sausu çok sıvı geldi, karakteri yok. Biber? Fark edilmez. Sadece rigatoni veriyorlar, bitti. Eşim cömerttir, 7 verdi, ben zorlama bir 6,5 verdim. Roma'da bu yemeklere şaka yapılmaz.

Ama mezeler kurtulur. Amatriciana soslu kuyruk köfte iyi, söylenecek bir şey yok. Taleggio dolgu çiçek dilim başında iyi: yumuşak panko, birinci harikulade, ikinci de. Fakat üçüncüsünden sonra ağırlaşmaya başlıyor, içinde hamsi olmadan fazlasına kaçarsan biraz kurulaşıyor.

Ah, tiramisu. Yedi euro çok tatlı bir tatlı için, ne kahvenin ne kakao'nun acı notası yok. Eh işte.

Kişi başına 27 euro az değil, özellikle güçlü olması gereken ilk yemekler bu kadar düz düşünüldüğünde.

Diyelim ki Roma'da düzgün bir carbonara için daha iyi yerleri var.