L'Arcangelo

L'Arcangelo'ya yıllar önce gelmem gerekiyordu. Bütün bu klasmanlar onu Roma'nın en iyi restoranları arasına koyuyor, her yerde coşkulu yorumlar. Neyse, sonunda gittik.

Başlayalı kötü başladık. "Supplizio" sipariş ettiler: bir supplì ve bir kroket. 13 euro. On üç. Bir supplì için (kuru, her şeyi kaplayan şu rezene ile) ve bir patates kroketiyle füme kaşar. İyi kızartılmış, tabii, ama hadi ya. Bu tamamen bir alay, ne havası estiğini anlıyorsun.

Ama tamam, biz burada ilk yemekler için geldik. Carbonara ve amatriciana, "Roma'nın en iyileri" diye söylenenler. Tabaklar geldi ve bunun şaka olduğunu sandım. Normal tabaklar, evde yediğin gibi, içinde dört kaşık kadar pasta. Gerçek tabaklardan önce yapılan bir tadına benziyor.

Pasta güzel pişmiş, bunu söylemek gerek. Soslar düzgün yapılmış, ama biraz az. Ama biber tamamen yoktu. Az değil, hiç yok. Ve guanciale. Tanrım. Uzun ve kalın şeritler, neredeyse çiğ. Ne kızarmış ne sosun içinde eriyerek yumuşamış. Biraz kızartılmış. Evimin altındaki kebap yerinde yoğun saatlerde daha iyi yapıyorlar.

Carbonara 15 euro, amatriciana 13 euro. O miktarlar ve o kalitede tamamen dünya dışı.

Ah, tatlılar. Normal tiramisu, bir şey yok. Çikolata tenerinası üç browni (iyi olsun) ile üç damla reçel. 9 euro. Bir brownie 3 euro.

Saat 21:30'de restoran yarı boştu. Bence geçmiş zamanının itibarını yiyip bitiriyorlar ve insanlar bunu fark etti. Gerçekten yazık, ama biz hiç memnun değiliz.