Trattoria Enza Famiglia

Louvre'dan sonra buraya geldik, Les Halles'ın yanında küçük bir lokanta. Müşterilerin yarısı paket servis alıyordu, zaten oradan atmosferi anlayabiliyordun.

Tamam, carbonara'dan başlayalım. Tahtada "krem olmadan" yazıyordu, ben de tamam, Pariski ortalamasından daha iyi işte. Ama biraz krem vardı bence. Dramatik Fransız seviyeleri değil ama hissediyordun. Ama asıl sorun başka birşeydi: sarımsak. Ve pırasa. Ya da taze soğan, bilmiyorum ama her yerde vardı. Bunun mantığı nedir ki? En azından guanciale gerçek guanciale'ydi, o lardon şeysi değil ki normalde o gelir, bu iyiydi.

Cacio e pepe daha kötüydü. Basically genç peynir pulları üzerine dökülen makarna. Karabiber'in gölgesi bile yoktu. Sıfır. Bunu cacio e pepe diye çağırıyorsun karabiber yokken?

Kurtarılan tek şey norma'ydı, o fena değildi. Üstünde tuzlu ricotta eksikti, ama en azından bir şey tadı vardı.

Bak, ben Parisiz ve İtalyan mutfağı burada o ne ise onu biliyorum. Ama tam bunun için açıyorsun bir yer ve "krem olmadan carbonara" yazıyorsun, o zaman basit yemekleri düzgün yaparsın. Başına 30 euro için bu şeyler... eh.

Tekrar gider miyiz? Hayır.