Le Romane

Barselona'daydım, 35 derece sıcakta, bir de carbonara aramaya koyuldum. Mantıklı değil mi? Neyse, bana Le Romane'nin iyi carbonara yaptığını söylemişlerdi, kontrol etmem gerekiyordu.

Mekan hoş, turist olmayan bir bölgede, içerde iki rustik salon ve dışarıda masalar var. İspanyollar dolu ama hepsi pizza yiyor. Dahası, klasik yuvarlak değil, dev pala gibi bir şey, binlerce malzemeyle paylaşılacak. Tamam.

Ben doğrudan supplì ve carbonaraya gittim, çünkü bunun için gelmişim. Supplî küçük ama lezzetli, ragù içinde, iyi kızarmış. Yurt dışında olmak için çok uygun, Roma'daki birçok mekan daha kötü yapardı. El yapımı, hissediliyor.

Sonra carbonara geliyor ve burası karışıyor. Bak, pasta al dente, guanciale güzel çıtır, kreması neredeyse mükemmel. Şef bilir nasıl pişirmek lazım, bu açık. Ama işte. Pecorino. Tanrım ne pecorino kullanmışlar, ilkbaharı geliyor iken favayla yediğin o tuzlu beyaz, anladın mı? O çok yaşlı, ağzını tuzla patlatacak olan. Hiç yuvarlak değil, hiç incelik yok. Gerçekten iyi olabilecek bir tabağı yanlış peynir seçimiyle mahvettiler.

Yazık ki teknik var ama o pecorino her şeyi mahvediyor. Belki Barselona'daki carbonaralar içinde en iyileri arasında, bilemem, ama doğru peynirle başka bir dünya olurdu. Umarım mutfakta biri bunu okur, çünkü daha iyisini yapmayı hak ediyorlar.