Santo Palato

Poszliśmy do Santo Palato praktycznie dlatego, że carbonara pojawia się we wszystkich rankingach Rzymu. Trochę drogo, tak, ale trzeba było spróbować. Tyle że potem zaskoczył nas absolutnie cały reszta.

Zacznijmy od pulpety z ogona alla vaccinara z kakao. Jest świetna. Wszyscy o niej piszą w recenzjach i mają rację, bo naprawdę jest zajebista. Smaki których się nie spodziewasz, ale działają perfekcyjnie. Wzięliśmy też bruschettę pomidory i ser z dziennego menu, banalna nazwa ale totalna niespodzianka: duszone pomidorki aromatyzowane i twaróg, znacznie ciekawsze niż brzmienie.

Carbonara więc. Meia manica, jak powinno być zawsze, super kremowa i guanciale w bród. Ale słuchaj, guanciale chcielibyśmy czuć bardziej chrupiące. Jest świetna zaraz, jeśli jest NAJLEPSZA w Rzymie no cóż, można dyskutować. Amatriciana natomiast meh, dobra ale normalna. Jedyny dział który bym znalazł identyczny w innych 100 miejscach.

Maritozzo podane gorące z dużą ilością bitej śmietany uszczęśliwił moją żonę która jest na tym obsesjonowana. Tyle że miał taki smutny szary kolor, nawet jeśli smak był cały tam.

Na koniec 29 euro na osobę. Dla trattoria to niemało, ale biorąc pod uwagę jak jedliśmy, to jest ok. Czuć że za każdym daniem stoi praca i chęć robienia czegoś innego, ale bez przesady. Prawdziwa rzymskość.

Na pewno tam wrócimy, może spróbując inne dania z tablicy.