Roscioli Salumeria con Cucina

Zarezerwowane z miesięcznym wyprzedzeniem. Tak, dobrze zrozumieliście.

Ale dobra, porozmawiajmy o daniach, bo naprawdę warte są uwagi. Zacznijmy od guanciale, które tutaj to zupełnie inna bajka: duże koseczki, przepięknie zrumieniane. Chrupiące na zewnątrz, miękkie w środku, takie soczyste jak powinno być. To jest właśnie sedno sprawy, przy carbonarze i amatriciance robi to tutaj różnicę. Pasta gotowana idealnie, składniki topowe, wszystko działa jak trzeba.

Tylko że ja bym dał więcej pieprzu do obu. A kremina w carbonarze mogła być odrobinę jedwabistsze. Ale to są moje paranoje, mówimy o daniach, które naprawdę są wyśmienite.

Na przystawkę mortadela i stracciata z Apulii ze cukinią i bottargą. Tutaj jesteśmy w królestwie surowców i to się widzi, czuje, smakuje. Nic do dodania.

Ach, desery. Obfity tiramisu, idealnie zbilansowany między słodyczą a goryczką. Prawie idealny naprawdę. Sernik z amaretto natomiast ehhh, dobry ale nic nadzwyczajnego.

Ale uwaga: lokal jest maleńki. Stoliki wciśnięte w małe pokoiki lub wzdłuż korytarzy tej grocerki, więc robi się trochę ciasno. A poza tym roi się od turystów z całego świata, więc rezerwacja jest obowiązkowa. Z dużym wyprzedzeniem. Pojawić się tam z nadzieją na wolny stolik to po prostu strata czasu, każdego dnia, każdej godziny.

45 euro za osobę to jest okay dla tej jakości. Wrócimy? Tak, ale za rok, gdy uda mi się znowu zarezerwować.