Armando al Pantheon

Przyszedłem tutaj z dużymi oczekiwaniami, przyznaję. Kiedy każda klasyfikacja stawiają cię wśród najlepszych carbonar w Rzymie, prędzej czy później tam trafisz. Rezerwacja online obowiązkowa, wzięli nawet numer karty jako zastaw z karą za no-show. No cóż, sprawdza się.

Restauracja jest dwa kroki od Panteonu, mała, trochę zdatowana, kilka stoliczków na zewnątrz. Małą plac robi swoją robotę: piękna jak zawsze.

Zacznijmy od tego, gdzie wszystko idzie dobrze. Gricia była doskonała — i mówię to wiedząc, że w Rzymie to jest coś rzadkiego. Smaczna, z prawdziwym guancialem, bez sprytnych śmietankowych sztuczek z pecorino, które teraz się wszędzie zdarzają. Mozzarella di bufala i rzymski karczoch także dobre, nic do powiedzenia.

Potem przyszła carbonara. Pierwszą odeślałem. Jajko jak nalesienie, pasta lekko przesmażona, guancial prawie niewidzialny. Nie zrobiłem tego ze snobizmu, chciałem ich ocenić w najlepszym wydaniu, nie gorszym. Druga: lepsza pasta, więcej guanciale, ale jajko wyglądało jak pianka. Za dużo emulgowane, może zbyt dużo białka. Nie jedwabiste jak powinno być. Rozczarowujące nawet za drugim razem.

Tiramisu? W normie.

Na rachunku zastosowali spontaniczny rabat za całe zamieszanie z pastą. Fajne, niezapraszane. Obsługa jednak uważna przez całą noc.

Mówiąc krótko, 25 euro na osobę w dobrym miejscu, z poważnymi składnikami i profesjonalną obsługą. Ale jeśli przychodzicie specjalnie po carbonarę, wybraliście złą restaurację. W Rzymie jest tysięcy lepszych carbonar, i nadal mnie nęka pytanie, kto głosuje w tych klasyfikacjach.