Osteria La Sol Fa

Poszliśmy pewnego czwartku wieczorem, w dzielnicę San Lorenzo przy Porta Maggiore. Spokojne miejsce, można jeść też na zewnątrz i bardzo się tam dobrze czuje.

Ich motto to "cucina romana de famija" i no cóż, to nie jest marketing. Naprawdę tak robią. Krótkie menu, cztery dania na typ plus kilka pozycji spoza menu. Lepiej tak.

Wzięliśmy praktycznie wszystkie pierwsze dania rzymskie i tutaj to jest świetne. Gricia należy do najlepszych, które jadłem w Rzymie, kropka. Idealna równowaga między guanciale, pecorino i makaronem. Strasznie trudno zrobić ją w taki sposób.

Carbonara też znakomita, chociaż używają tagliolini, co jest ryzykownym wyborem. Ale się sprawdza, wszystko dobrze połączone i dobre składniki. Guanciale nie jest chrupiące, jest bardziej miękkie, ale powiedzmy że oni stosują się do swojej tradycji rodzinnej, a nie do chwilowych trendów. Można to zaakceptować.

Amatriciana o stopień niżej. Dobra oczywiście, tylko że używają świeżych pomidorów i dla mnie to nie wygrywa. Jestem starej szkoły w tej kwestii.

Ach, tiramisu. Robią go z chrupiącą posypką na wierzchu i kremem orzechowym poniżej. Ładny pomysł, tylko że wyszło zbyt słodkie, brakuje tej gorzkotkiej nuty kawy, która wszystko równoważy. Ale tu chodzi o gust.

61 euro na dwóch, około 30 za osobę. Za to, co jesz i jak się je jada, wszystko się zgadza. Nie jest to typowe miejsce, gdzie strzelają absurdalne ceny, bo jesteś w centrum.

Tam wrócę? Tak, poza tym już w myślach tam wróciłem. Byle tylko utrzymali ten poziom.