L’oste ai banchi

Ta mała restauracja w centrum Rzymu nie przekonała nas w pełni. Zaczęliśmy od doskonałego tartaru z polędwicy wołowej, potem zjaliśmy grzankę z fasołą po ptaszkowsku i kremem z pecorino, która była niezła, choć właściwie powinna się nazywać "fasołą po ptaszkowsku z grzanką i kremem z pecorino". Pierwsze dania rzymskie były jednak mniej udane. Carbonara miała zbyt różne stopnie wysmażenia w guanciale, makaron wymagał jeszcze trochę czasu, ale miał dobrą konsystencję i doskonały akcent dzięki bardzo dojrzałemu pecorino. Amatriciana była gorsza, zaczynając od złego wyboru makaronu, czyli strozzapreti, a poza tym zbyt ugotowana, pomidory zbyt kwaśne i za mało pecorino, by poprawić te błędy. Na koniec tiramisu było niezłe, bardzo "gęste" i być może zbyt przechylone w stronę gorzkości.
Podsumowując, osąd jest ani dobry, ani zły, co zostawia trochę goryczy w ustach, bo czuć poszukiwania w składnikach i propozycji kuchni rzymskiej, które jednak są częściowo zmarnowane przez zbyt niedokładną realizację.