Hostaria La Casetta

Trafiłem tu dlatego, że RomaToday umieścił ją wśród najlepszych carbonar w Rzymie. Powiedzmy, że na podium się nie wdrapuje.

Guanciale jest zajebiste, muszę to przyznać. Jakość pierwsza, pieczenie prawie idealne. Tylko ta cremina... no cóż, pomińmy to. Słaba, napięta, ledwo że nie zamieniła się w omlet. Chyba trafiłem na zły dzień, bo widać, że potrafią. Ah, i pieprz przynosza osobno. Mnie by się już w to włożyło.

Wziąłem też amatricianę z tym samym dobrym guancialem i fajnym pomidorem, tylko bucatini były trochę za miękkie. Potem zakąska od domu i owoce morza w panierce, nic nadzwyczajnego ale uczciwe.

Najlepsze? Karczoch po żydowsku. I ricotta z miodem, świeżuteńka. Tiramisu i truskawki ze śmietaną w normie.

Ale słuchaj, na koniec to, co cię uderza, to atmosfera. Prawdziwa rodzina, szczera kuchnia, ludzie, którzy się przejmują. To liczy się dla mnie i przysłania wszystkie małe niedociągnięcia. To typowy lokal, gdzie jesz tradycyjny romans ze słabościami, ale zrobiony z miłością, nie sieciówka.

Lokal jest malutki, 35-40 pokryć maksymalnie. Rezerwujcie. I przygotujcie się szukać parkingu przez kwadrans, bo tam to jest szaleństwo.

24 euro za głowę, super. Wrócę, żeby spróbować grisii, ciekaw jestem, czy się tam odkupią.