La LupaBerlin

Byłem w Berlinie na koncert i pomyślałem sobie: no dobra, skoro już tu jestem, to zobaczę, jak się mają z carbonarą w tych stronach. Znalazłem La Lupę, restaurację z kuchnią rzymską, i wszedłem do środka.

Zacząłem od supplì. Powiedzmy, średnio rzymskie, w dobrym tego słowa znaczeniu — nic nadzwyczajnego, ale widzisz, że wiedzą, co robią. Tylko że mozzarella się nie stopniła. Pewnie wyciągnęli ją z zamrażarki i wrzucili prosto do oliwy. Wystarczy mało: albo dać jej rozmrozić się, albo włożyć do mikrofali. Szkoda, ale do zaakceptowania.

Carbonara natomiast jest świetna. Biorąc pod uwagę, że to Berlin — powiem od razu. Już sam format wzbudził moją ulgę: rigatoni. Nie spaghetti. Rigatoni. To znak, że się mają do tego. Składniki były naprawdę rzymskie: pecorino, guanciale, bez żadnych skrótów. Pieprz czuł się zdecydowany, dobrze obecny, a to duży plus. Jedyne: za mało jajka i za dużo pecorino w sosie, który przez to był lekko niezbalansowany i mniej żółty, niż powinien. Ale smak się liczył.

Ah, i kawa — podana w dwupoziomowej moce. Mały szczegół, ale wiele mówi o podejściu tego miejsca.

Kelnerki niezwykle miłe. Ceny popularne jak na niemiecki standard — 28€ wszystko razem za kogoś, kto jadł i pił.

Jeśli przejdziecie przez Berlin i będzie wam się chciało czegoś rzymskiego, La Lupa to pewny strzał. Zdana.